Franciszkanie Rzymsko-Katolicka Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP
Skarżysko-Kamienna
Dziś mamy: 21 września

Imieniny obchodzą:Celina, Elżbieta i Urszula

Założyciel zakonu

Święty Franciszek urodził się w 1181/82 r. w Asyżu. Był synem kupca Piotra Bernardone i Joanny Piki, 
pochodzącej z Francji. Na Chrzcie Świętym otrzymał imię Jan, jednak nazywano go Francesco.
Brał udział w wojnie między Asyżem a Perugią, która zakończyła się dla niego uwięzieniem.

Do Asyżu powrócił w 1204 r. Rok później życie Franciszka uległo przemianie.
Podczas kolejnej wyprawy wojennej w śnie usłyszał głos:
„Franciszku, komu lepiej służyć, Panu czy słudze?” Odpowiedział: „Panu”.
Natychmiast przerwał swoją wyprawę wojenną i powrócił do Asyżu, gdzie poświęcał się modlitwie
oraz opiece nad chorymi.

Gdy pewnego dnia modlił się w kościele świętego Damiana, usłyszał głos Chrystusa, który mówił:
„Franciszku, idź napraw mój Kościół, który chyli się ku upadkowi”.

Franciszek zrozumiał wtedy polecenieJezusa dosłownie. Zajął się odbudową zrujnowanego kościoła
świętego Damiana, wykorzystując pieniądze ze sprzedaży sukna swojego ojca.
Piotr Bernardone
był przeciwny poczynaniom syna, który porzucił rozrywkowy styl życia na rzecz ubóstwa.
Ojciec postanowił go wydziedziczyć na oczach lokalnego biskupa i mieszkańców Asyżu.

Franciszek jednak dalej kontynuował swoją pracę, zbierał jałmużnę i odbudowywał kościoły znajdujące
się w okolicach Asyżu.

Kolejne wezwanie Franciszek usłyszał w 1208 r. prawdopodobnie w święto św. Łukasza: „Żyć według
formy świętej Ewangelii”. Dotychczasowy strój zamienił na tunikę, przepasał się sznurem i boso
wyruszył głosić Ewangelię.

Mieszkańcy Asyżu, którzy znali Franciszka z zupełnie innej strony, uznali go za szaleńca. Lecz nie
przeszkadzało to osobom, które szybko zaczęły go naśladować. Wbrew pozorom byli to ludzie, którzy
prowadzili wygodne życie oraz byli szanowani ze względu na swoją pozycję w społeczeństwie. Wśród
pierwszych braci znaleźli się: rycerz i kupiec Bernard z Quintavalle, doktor prawa Piotr Cattani
oraz Idzi z Asyżu. Nazywali się „braćmi mniejszymi”, „minorytami”.

Gdy liczba naśladowców doszła do dwunastu Franciszek napisał pierwszą regułę, która powstała
w 1209 lub 1210 r., niestety zaginęła.
Jednak brat Tomasz z Celano, który ją znał, bo żył według niej przez pięć lat twierdził, że
składała się ona z niewielu tekstów ewangelicznych i kilku wskazówek
niezbędnych dla wspólnego życia braci. Św. Franciszek wraz z braćmi udał się do Rzymu by prosić
papieża o uznanie nowego zakonu. Papież Innocenty III początkowo odmówił Świętemu zatwierdzenia
Reguły jednak pod wpływem snu, ustnie zatwierdził regułę.

Po powrocie z Rzymu Franciszek otrzymał od zakonu świętego Benedykta kościół Matki
Bożej Anielskiej, tzw. Porcjunkule, która szybko stała się centrum wspólnoty braterskiej.

W 1212 roku na wzór zakonu franciszkańskiego powstał zakon ubogich pań, później nazwanych
od swojej założycielki św. Klary- klaryskami.

Święty Franciszek poświęcał się ewangelizacji, nawracał saracenów, posyłał braci poza tereny Włoch;
do Hiszpanii, Niemiec, Francji, Węgier, Syrii, Tunisu. W 1215 roku uczestniczył w obradach Soboru
Laterańskiego IV. Poznał w tym czasie założyciela zakonu kaznodziejskiego św. Dominika. Niedługo
potem św. Franciszek zrezygnował z zarządzania zakonem i mianował ministrem generalnym
Piotra Cattani.

Liczba pierwszych franciszkanów wzrastała bardzo szybko, pierwotna Reguła już nie wystarczała,
choć była rdzeniem dla kolejnych Reguł. Franciszek spisał tzw. Regułę niezatwierdzoną,
która dokładniej regulowała życie i pracę braci. Z różnych powodów nie została
zatwierdzona przez Stolicę Apostolską, jednak uznawana jest za jedno z najpiękniejszych
pism Świętego.

Reguła zatwierdzona przez papieża Honoriusza III bullą Solet annuere z dnia 29 listopada 1223 r.
nazywana jest Drugą Regułą lub Regułą Ostateczną i do dziś obowiązuje w Pierwszym Zakonie
św. Franciszka. Oryginał bulli papieskiej zawierający również tekst Reguły jest przechowywany jako
relikwia w zakrystii Sacro Convento w Asyżu. Reguła ta nie jest wyłącznym dziełem świętego, lecz
efektem współpracy z kapitułą braci i przedstawicielami Kościoła, szczególnie kardynałem Hugolinem
z Ostii.

Podczas powrotu z Rzymu św. Franciszek zatrzymał się w Greccio, gdzie celebrował Boże Narodzenia,
tam też powstała pierwsza szopka Bożonarodzeniowa, której to Święty był pomysłodawcą.

Surowy tryb życia zaczął odbijać się na zdrowiu Franciszka. Latem 1224 r. udał się do Alwernii gdzie
odbył 40 dniowy post. Wtedy ukazał mu się Chrystus ukrzyżowany i odbił na ciele Franciszka
swoje rany.

Choroby oraz cierpienie wynikające z noszenia stygmatów zmusiły Świętego do zaprzestania wędrówek.
Tuż przed śmiercią poprosił o przeniesienie do Porcjunkuli gdzie 3 października 1226 r. roku zmarł.

Dwa lata później 16 lipca 1228 r. papież Grzegorz IV kanonizował Biedaczynę z Asyżu.

Święty Franciszek jest patronem: Bazylei, Akcji Katolickiej, aktorów, ekologów, niewidomych, pokoju,
robotników, tapicerów, ubogich, więźniów, kupców, zwierząt, harcerzy i hodowców ptactwa domowego.





Rzymsko-Katolicka Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP

ul. Rynek 64
26-100 Skarżysko-Kamienna
tel. 41 251 35 95
skarzysko@franciszkanie-warszawa.pl

Kancelaria czynna

poniedziałek:

wtorek - środa: 16:00 - 17:00

czwartek - sobota: 10:00 - 11:00

Godziny Mszy Świętych

  poniedziałek - sobota: 7:00, 18:00

niedziela: 7:30, 9:00, 10:30, 12:00, 18:00

zobacz więcej

Wszelkie prawa zastrzeżone 2017  ·  Licznik odwiedzin: 1396
Wykonanie: